Wilhelm Friedemann Bach | |
---|---|
![]() | |
Rođenje | 22. januar 1710. |
Smrt | 1. juli 1784. Berlin, Njemačka |
Era | Klasicizam |
Značajna djela | Adagio i fuga u D-molu |
Wilhelm Friedemann Bach (22. januar 1710 – 1. juli 1784) bio je njemački kompozitor i izvođač na orguljama.[1]
Najstariji sin Johanna Sebastiana Bacha i njegove prve žene Marije Barbare Bach, a poznat i kao "Berlinski Bach". Otac mu je napisao "Clavier-Büchlein" (Klavirska knjižica), koja je bila osnova njegovog muzičkog obrazovanja. Također, od oca je izučavao i (dijelove) Francuskih svita (BWV 812-817), (dvodijelnih) Invencija, (trodijelnih) Sinfonija (popularno poznatih kao "Invencije"), prvi volumen Dobro temperovani klavir i šest Trio-sonata za orgulje. Wilhelm je bio plodan i istaknuti kompozitor u brojnim muzičkim žanrovima, uključujući simfonije i koncerte, crkvene kantate i druga sakralna muzička djela, fuge, kamerna muzika, sonate za orgulje.
Njegova muzika uglavnom pripada prelaznom periodu između baroknog iz vremena njegovog oca i novijeg galantnog stila ili rokoko stila. Wilhelm Friedemann Bach je imao prepoznatljivi stil komponiranja uz čestu nepredvidljivost u upotrebi melodije, harmonije i ritma. Bio je poznat po svojim briljantnim improvizacijama na orguljama i smatra se posljednjim velikim njemačkim baroknim orguljašem.